Veenendaal debuteert in de eerste klasse

Na de promotie van vorig seizoen – waarin Veenendaal kampioen werd in de tweede klasse – mocht ons team op zaterdag 20 september aantreden in de eerste klasse. De eerste ronde was direct een zware loting: Delft, op papier een van sterkste teams in onze poule.

Ikzelf (Jermo Kooijmans) ben dit seizoen nieuw in het team en was ook gelijk als eerste klaar. Tegen Matthieu Freeke speelde ik een variant die ik kende, waarin zwart een pion offert voor actief spel. Wit neutraliseerde dit door de pion alweer snel terug te geven, waarna een eindspel ontstond met beiden vier pionnen op de damevleugel. De stelling bood geen winstkansen meer voor beide kleuren en al binnen een uur werden de handen geschud voor remise. De ongeschreven regel schijnt te zijn dat de eerste die klaar is het verslag moet schrijven. Tja…bedankt, Matthieu.

Gelukkig zorgde Etienne voor het eerste echte vuurwerk. Hij belandde tegen Dennis Ruijgrok vrij snel in een eindspel waarin wit met sterk centrum goed leek te staan. Etienne had echter scherp gezien dat het centrum juist kwetsbaars kon worden na een goed getimede doorbraak met F5 of C5. Langzaam nam hij het initiatief over. In tijdnood probeerde zijn tegenstander nog complicaties te creëren, maar Etienne hield het hoofd koel en dwong zijn tegenstander een paar zetten later tot opgave.

Niet veel later haalde Mees een halfje tegen schaakmeester Joost Michielsen. Ook hier werd al vroeg de overgang naar het eindspel gemaakt. Mees leek goede kansen te hebben dankzij ver opgerukte pionnen op de damevleugel en een zwakte op E6. Zijn tegenstander verdedigde echter secuur, waardoor ze uiteindelijk in een toreneindspel terecht kwamen waarna de vrede snel werd getekend.

Daarna werd het duidelijk dat het een moeilijke middag zou worden. Joost werd onder druk gezet in een Holland-achtige structuur. In tijdnood probeerde hij nog tegenkansen te scheppen met G5 maar zijn tegenstander liet zich niet van de wijs brengen. De verzwakte stelling werd vakkundig uitgespeeld, wat hem uiteindelijke de partij kostte. Ook Erik moest het punt aan zijn tegenstander laten. Hij bereikte een kansrijke stelling in het middenspel, met toren diep in de vijandige stelling op D6. Toch bleek het lastig om een overtuigend vervolg te vinden. In tijdnood nam zwart het initiatief en vlak voor de 40e zet moest Erik kiezen tussen dame verlies of opgave. Het werd het laatste.

Tijmen herstelde de balans met een fraaie overwinning. Met een kleine combinatie snoepte hij een pionnetje van zijn tegenstander en ruilde vervolgens handig meerdere stukken af. Het pionnetje werd tijdelijk teruggeven, maar in ruil daarvoor kreeg hij twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel. En wie het schaakhandboek kent, weet: toren erachter en duwen maar. Tegen dit plan was geen kruid gewassen: punt binnen.

Ook Stefan, de winnaar van het Prinsenstadtoernooi 2022 (jawel, zijn foto hangt nog in de zaal), liet zien waarom hij daar bovenaan eindigde. Vanuit de opening tegen Yasin Sari bemachtigde hij het loperpaar en nam langzaam het initiatief over op de koningsvleugel. Rond de tijdnoodfase leek zijn tegenstander nog rommelkansen te creëren met een toren op B1, maar in de analyse achteraf bleek dat Stefan alles tot 1-0 had doorgerekend.

Daarna bleven nog drie partijen over en werd duidelijk dat we zonder matchpunten naar huis zouden gaan. John stond vanuit de opening goed met het loperpaar, maar verloor gaandeweg enkele pionnen. Hij bleef taai vechten, maar het verlies was onvermijdelijk.

Matthijs moest al vroeg een pion inleveren, al had hij nog wel compensatie door het witte paard dat op B7 verdwaald was geraakt. Helaas wist hij dat voordeel niet te verzilveren; in het eindspel ging het alsnog mis.

Tot slot was Luuk bezig tegen een tegenstander die bijna 300 ratingpunten meer had. Op papier een kansloze missie, maar Luuk hield keurig stand. Hij bereikte zelfs een remise-eindspel. Helaas ging hij in alle hectiek door de vlag, en verloor alsnog. Een zure afsluiter van een knappe partij.

Ondanks enkele fraaie individuele overwinningen bleek Delft een maatje te groot. De eindstand viel tegen, maar we hebben laten zien dat we ook in de eerste klasse ons mannetje kunnen staan. De volgende ronde spelen we thuis op 4 oktober tegen Voorschoten. Nieuwe ronde, nieuwe kansen – en hopelijk de eerste matchpunten!

– Jermo Kooijmans

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *