Sommige verenigingen zijn wat groter dan andere. Meestal heb je daar niet zo heel veel boodschap aan, maar je kan vaak wel een indicatie krijgen van het aantal externe teams wat meedoet. In de hoofd- en eerste klasse speel je met 8 spelers, voor de rest met 6 spelers per team. Om dan met 7 teams mee te doen moet je dus minstens 36 spelers hebben die SOS willen spelen. ASV heeft er 42, waarvan wij dit jaar met 12 ervan bordpunten mogen verdelen. Afgelopen donderdag mochten wij ASV 7 ontvangen voor de eerste helft.
Om 8 uur stipt begonnen we, maar ik had mijn eerste cola nog maar net op of Jan had het eerste punt alweer bemachtigd. Zijn tegenstander miste een aftrekschaakje, met als gevolg dat de zwarte dame er zo af geplukt kon worden. Lekkere start, kijken of de rest het ook zo kan doen. 1 – 0
Even langs de borden: Jaap-Hille op bord 2 stond al vrij snel vrij goed, had al aardig wat activiteit. Max op bord 1 was nog in een vroege fase om echt iets over te zeggen, maar klagen deed ik zeker niet. Joas op bord 5 was ook nog te vroeg voor echte conclusies, maar ook hier zag ik het optimistisch in. Stan op bord 3 had de dames al vroeg afgeruild, bleven alleen de torens en ongelijke lopers over. Dat kan nog tricky worden…
Joas was als eerste klaar. Nadat het centrum openging kon hij de druk opvoeren, maar kwam wel in ruig vaarwater terecht. Qua kwaliteit ging het wat minder in Joas’ voordeel, maar hij had nog wel een scherpe aanval op de koningsvleugel. Maar toen liet zijn tegenstander f2 en g2 vrijwel ongedekt achter, terwijl Joas al een mooie dame + toren op die velden had gemikt. Mat in 2 was het resultaat, en Joas pakte het punt. 2 – 0
Niet veel later handelde Jaap-Hille zijn zaken af. Die activiteit uit het begin werd omgezet in een vrij stevige aanval met dame en lopers op de koningsvleugel, waar nog wat ongedekte stukken stonden. Een paar zetten later kon hij al die stukken van het bord af rapen, en nog een paar zetten later mochten ze allemaal weer terug naar de beginstelling. 3 – 0
Even later was Max ook aan de beurt. Hij kon de h-pion eraf plukken, waardoor de koning opeens geen dekking meer had. Hij had daarna ook nog de dame kunnen winnen met een paar geforceerde schaakjes, maar die scherpte zit er ook bij ons niet altijd in. We spelen derde klasse voor een reden. Hij had in ieder geval nog wel een sterke aanval, en toen later onderstaande stelling op het bord kwam was Max wel weer scherp. 4 – 0
Dan blijven alleen de middelste borden over, met Stan en ik. Mijn tegenstander stond door een foutje in de opening toe dat ik een gratis pion op kon halen. Aanvankelijk dacht ik dat daar een toren in de bonus bij zat, maar toen ik nog een keer naar het bord keek bleek dat die toren een stuk minder in de bonus was dan geadverteerd. Afijn, pion is pion, en we hebben nog steeds een sterke loper. Die loper bleef achteraf erg sterk, zeker toen de andere loper erbij kwam en dat paar samen steeds weer een pion verder af kon pakken. Toen op het einde ook de paarden en torens niet meer gered konden worden, zat mijn taak er ook op. Achteraf zie ik dat ik in mijn partij ook wat van die derde klasse scherpte miste. 5 – 0
En dan zit Stan als laatste in de zaal. Ik denk dat hij het het minst naar zijn zin had. Toen beide spelers overbleven met de torens en ongelijke lopers, kwam Stan in gevaarlijk vaarwater terecht. Zijn tegenstander had een vrijpion op de c-lijn, goed te verdedigen en zonder Stans koning in de buurt. Deze werd echter te vroeg doorgeschoven, wat Stan weer een fighting chance gaf. Het spel ging nog even door, waarna zijn tegenstander een tactic miste om alles weer gelijk te brengen. Het was op dit moment plat remise, maar toen zijn tegenstander de laatste toren blunderde, kon Stan de winst opeens niet meer mislopen. 6 – 0
En dan zit de eerste helft erop. De puntenverdeling ligt goed in ons voordeel, dat is altijd welkom. De tweede helft is pas in februari, tot die tijd mogen we eerst nog tegen Rhenen en Wageningen. Genoeg tijd om aan die derde klasse scherpte te werken ;).
– Rens Wolters