Door Kees van Heerikhuize
Op de 11e van de 11e (!) ging Veenendaal 3 voor de SOS competitie naar Nijmegen. Maar de schakers van SMB 2 zijn duidelijk geen carnavalsvierders. Want ze traden ons op volle sterkte tegemoet. Sterker nog, ze hadden hun team ten opzichte van hun eerste competitiewedstrijd behoorlijk versterkt. Een nieuwe speler, Jelle van Deemen, was in het team opgenomen en die had een rating van 1928. In de oorspronkelijke basisopstelling was Rolf van Geel met een rating van 1789 nog hun sterkste speler. En door die hoge rating van Jelle konden ze ook nog een speler met een rating van 1869 opstellen. In de eerste ronde had SMB 2 een gemiddelde rating van 1696. Tegen ons was de gemiddelde rating gestegen naar 1770. Onze gemiddelde rating was 1710. Voorafgaande aan de wedstrijd, toen we dit allemaal nog niet wisten, dachten we nog dat het een gelijkwaardige wedstrijd zou worden. Maar we kwamen van een koude kermis thuis.
De wedstrijd begon om 19.30 uur en was nog geen minuut oud of een van onze spelers stond al een loper achter. Knap dat hij zich toch nog enigszins terug kon knokken in de wedstrijd, maar uiteindelijk moest hij toch de vlag strijken. Deze les zal ik niet gauw vergeten, was zijn reactie na afloop. Maar verder gebeurde er de eerste uren niet veel bijzonders. De overige partijen bleven, zo op het oog en ook qua materiaal, aardig in evenwicht. Een knappe prestatie van met name Bert Hogendoorn en Jan Offringa tegen hun veel sterkere tegenstanders. Nico Bosman stond iets beter, maar zag geen directe winstkansen en stelde remise voor. Zijn tegenstander ging naar zijn teamleider en vroeg hem of deze de stelling even kon komen beoordelen. Ja, dat mag natuurlijk niet en dat moet je bij Nico zeker niet doen. Gelukkig werd de vrede snel getekend en het aanbod aanvaard. Ondanks manmoedig verweer kwam Jeffrey van Eek het verlies van zijn loper in het begin niet te boven en moest opgeven. Jan Offringa had een zeer sterke tegenstander. In een damegambiet kwam het tot een afruilen van dames en lopers, wat zijn tegenstander iets beter aanpakte en met een slim tussenschaakje een pion wist te winnen. In het eindspel bleek dit het verschil te maken.
We stonden met 2,5 – 0,5 achter. Hoe ging het op de andere borden? Bert Hogendoorn stond niet slecht, maar had wel heel veel tijd gebruikt. Hij had nog minder dan 10 minuten over, terwijl zijn tegenstander Jelle van Deenem nog ruim 50 minuten op de klok had staan. En 170 ratingpunten meer. Lodewijk Blom stond gewoon goed en zou wel gaan winnen. En uw verslaggever stond gelijk. Ik besloot voor de volle winst te gaan (met remise schieten we niks op) en kreeg vervolgens de deksel op mijn neus. Bij Bert ging het onder tijdsdruk allengs minder en hij ging uiteindelijk door de klok! Gelukkig redde Lodewijk de eer door zijn tegenstander min of meer te wurgen. Waarom geeft hij niet op in zo’n stelling, vroeg Lodewijk zich na afloop af.
Eindstand 4,5 – 1,5 voor SMB 2.