De wedstrijd begon voor mij al ver voordat we de klokken startten. Na een voorbereiding voor het hele team te hebben gemaakt en te hebben overlegd over welke spelers ermee gingen spelen in team 2 en wie er bij team 3 bleef, waren we ready. Zowel team 2 als team 3 moesten tegen de sterkste op rating in hun poule, dus het beloofden pittige wedstrijden te worden. Team 3 zou daarnaast zelfs aantreden met 3 vrouwen! Dat lijkt mij een record in de VSV geschiedenis.

Bij de opstelling werd duidelijk dat Amersfoort ook niet stil had gezeten met hun beschikbare spelers. Iedereen was opgetrommeld – inclusief bijna de hele familie Flohr – waardoor ze op een ratinggemiddelde van 1949 tegen 1799 van ons uitkwamen. Gelukkig hoorden we dat pas naderhand, waardoor we vrij konden spelen. Daarnaast bleek Amersfoort een vriendenteam te zijn waarin sommige mensen elkaar al dertig jaar kenden. Het was dus echt het jongeren ‘bierteam’ tegen het ouderen vriendenteam.

Meer VSV 3 volgen? Wij zijn nu ook op Instagram! Scan de QR code of klik hier om ons te volgen!

Cath (ik) mocht tegen Ron Flohr en was vanaf het begin al kansloos. Er kwam een Trompowsky Attack op het bord en waar ik het niet kende en maar wat deed, kende hij het tot in de puntjes en speelde hij het al veertig jaar. Sipke Ernst heeft mij ooit geleerd dat als je een opening niet kent, je ‘’gewoon ontwikkelingszetten moet spelen’’. Over het algemeen denk ik een goed advies, maar dat ging hier niet zo gewoon op. Ik merkte dat ik er niet lekker inkwam en daarnaast speelde hij goed én heel snel. Ik lag er in 2 uur af. Gelukkig weet ik door de analyse nu wat ik moet doen en kwamen er zelfs mensen van de tegenstander naar mij toe om te vertellen dat ze zelf deze opening tegen hem altijd vermijden, dus dat bood wat troost.

Daarna was Chris (zwart) klaar en hij had helaas ook verloren. Er kwam een Caro-Kann op het bord met na zet 11 de volgende stelling:

Chris zei dit over zijn partij verder: “In eerste instantie was ik blij in een klassieke caro-kann terecht te zijn gekomen. Na 12. Bb3 leek Nf8 me wat te passief aangezien zijn witte loper niet op d3 stond zoals dat vaak het geval is. Ik besloot zijn loper op te jagen met 12. … a5. Na 13. c4 had ik gelijk Bf4 moeten spelen, maar nadat ik met 13. … a4 zijn loper naar c2 had gestuurd bleek 15. … Bf4 een grote fout. Met 16. Qd3 kwam zijn dame uit de penning in een batterij met de loper op h7 gericht waarna de partij eigenlijk voorbij was aangezien ik nooit Nf8 gespeeld heb.”

Hierna kwam Janco binnen met een knappe remise. (Of kwam knappe Janco binnen met een remise, wie zou het lezen? Aka Johan😉) Hij speelde heel goed. Janco zei zelf: “Met wat slaaptekort maar vol goede moed mocht ik voor het eerst op bord 1. Ik opende mijn partij met 1.e4 en al snel ontstond er een Grand-prix achtige stelling. Mijn tegenstander kreeg al snel een probleem: zijn zwakke pion op c5- iets wat je ook in de nimzo regelmatig ziet. Met mijn paard op a4 en loper op a3 probeerde ik de pion te veroveren. Pardoes schoof mijn tegenstander zijn toren naar b4, waardoor ik de pion niet won, maar wel een kwal voor kwam te staan. Vanaf dat moment speelde mijn tegenstander erg goed. Er ontstonden al snel allerlei tactische complicaties, waaronder een x-ray over de a7-g1 diagonaal. Ik besloot de kwaliteit terug te geven en af te wikkelen naar een eindspel met een paar pionnen een dame en één paar torens op het bord. We hadden het toen allebei wel gezien en besloten de vrede te tekenen. Niet slecht, gezien het ratingverschil van ruim 200 punten, maar achteraf was het toch net een half punt te weinig.”

Vervolgens stond het 0,5 / 2,5 voor hen dus ik zag de bui al hangen, maar toen stroomden er puntjes binnen.

Max wist heel knap te winnen van Dennis Flohr in een aanvalspartij. De zwarte velden werden vrij snel zwak en hij maakte goed gebruik van de gaten van zijn tegenstander, waardoor het lastig werd voor hem om te verdedigen. Toen Max ook nog eens via een trucje een stuk wist te winnen, gaf hij de winst niet meer uit handen.

Zwart aan zet, wint materiaal

Mars kreeg het Engels tegen zich, waartegen Pf6 en g6 werd gespeeld. Ze dacht: “Ik ga gewoon aanvallen en niet defensief spelen!” Dat is vaak de juiste instelling. Ze speelde een degelijke partij, waarin haar tegenstander iets over het hoofd zag. Vervolgens won ze een pion met een truc. Mars gaf het voordeel niet meer weg en na een mooie tactische combinatie, leverde het een puntje op. Aangezien Mars ook graag haar eigen diagram wil, alsjeblieft Mars deze is voor jou!

Zwart aan zet, wint materiaal

Opeens stond het weer gelijk en was alles mogelijk.

De volgende die klaar was, was Emma. Zij speelde haar eerste wedstrijd bij VSV en rijdt telkens helemaal op en neer vanuit Eindhoven om bij ons te kunnen spelen. Wat een heldin. (Mars doet dit ook al een hele lange tijd, met een tussenstop bij de familie, dus ook zeker credits naar haar!) Na een prima partij, gaf Emma helaas een stuk weg. Dus dat was wel even flink balen voor haar. Ze speelde nog even door, maar tevergeefs. Ondanks dat ze op meer had gehoopt, is het hartstikke leuk om haar erbij te hebben als nieuw teamlid en derde vrouw!

Harm won daarna en speelde echt een goede partij (vonden wij), waarin hij voor zijn gevoel constant het initiatief had. Na het met de engine te hebben bekeken, bleek het echter de hele tijd ongeveer gelijk te zijn. Hij bewijst hiermee maar weer eens dat je met zelfvertrouwen in je stelling én een stelling die je goed ligt een heel eind komt. Zijn tegenstander maakte uiteindelijk een fout, waardoor hij een stuk won. Hij eindigde met een mat waarvan je denkt: “Dit wil ik absoluut niet tegen mij krijgen.”

Wit aan zet, zet mat

En toen stond het 3,5/3,5 en was alleen Rens nog over, die een goede partij speelde en er iets beter voorstond. Hij had de spanning van de penning op f6 lang gehandhaafd, er extra stukken op afgestuurd en we waren met zijn allen gespannen aan het afwachten hoe het verder zou gaan. Uiteindelijk dacht hij zijn tegenstander mat te gaan zetten, maar had hij niet door dat hij met zijn zet een kwal verloor. Even later was het klaar, maar hij heeft een knappe partij gespeeld.

Naderhand gingen we nog naar Rens zijn huis en kwamen Glory en Lars ook langs. We hebben nog een hele tijd Glory’s bijzondere partij geanalyseerd, waarin óók hij bewees dat je met zelfvertrouwen een heel eind komt (want -1,5 is praktisch -7 he 😉). Na gezellig te hebben nagekletst met Rens zijn eigen gebrouwen bier dropen we af naar huis. Het was een geslaagde dag. Met een verlies van 3,5/4,5 tegen een, op papier, veel sterker team mogen we heel tevreden zijn!

De avond voor deze wedstrijd had ik mijn zoveelste fantasy boek net uitgelezen en de laatste battle ging nog door mijn hoofd. Het was zo’n battle waarin je wat lijkt te winnen, maar toch iets heel belangrijks verliest en in de volgende delen lees je hoe het verder gaat. Ik vind het een mooie metafoor voor hoe de wedstrijd verliep. Deze wedstrijd hebben mensen goed gespeeld en zijn er knappe resultaten geboekt, maar helaas wonnen we de matchpunten niet. We gaan nu kijken hoe het verder gaat in de volgende rondes!

P.S. Wij zijn als team nu ook te volgen op Instagram! Volg ons hier!

– Catheleijne Sanders