Bord 1

Verslag van de schaakpartij van Eric van Mullekom en Jan van Ham van woensdag 26 november 2023. Het was de derde ronde van de SOS Clubcompetitie. Het team van VSV 2 speelde in Wageningen een uitwedstrijd tegen het team van Schaakvereniging SV Wageningen 2. Eric had de zwarte stukken en ik speelde met wit. Het was een Hollandse opening. Na 1. d4-f5 speelde ik pion e4 waarna zwart met de f-pion op e4 de pion op e4 sloeg. In ruil voor dat offer kon ik mijn stukken vlot ontwikkelen. Ik won de geofferde pion terug. Maar vervolgens won zwart mijn pion op f2. Zijn koningsvleugel was echter zwak verdedigd. Enkele zetten later won ik de zwarte pion op h7 en daarna die op g6. Daarna had ik het niet meer erg moeilijk. De drie resterende witte stukken waren ontwikkeld, terwijl de zwarte damevleugel nog niet ontwikkeld was. Ik kon met de h-pion naar veld h8 lopen en op zet 29 die pion tot dame promoveren. Op dat moment gaf zwart op. Na afloop hebben wij samen de partij geanalyseerd. En daarna was er nog tijd om naar de andere partijen te kijken.

Jan van Ham

Bord 2

Woensdag 26 november stond de wedstrijd in en tegen Wageningen op de agenda. Nadat we in de vorige ronde een mooie en verrassende overwinning hadden geboekt, wilden we dat deze avond een passend vervolg geven.

Deze keer mocht ik weer zwart spelen. Deze keer werd het een Catalaanse partij. In het begin ging het lange tijd gelijk op. Na ongeveer 15 zetten, had ik een licht initiatief. 

Bij het naspelen met behulp van de computer, blijkt dat sommige dingen op het bord soms enger eruit zien, dan als dat je het digitale brein erop los laat: zo zou ik op zet 30 een pion kunnen winnen, alleen had ik de betreffende torenzet nooit gezien.

Ik gaf toen een schaakje, maar toen was het voordeel direct weg. 

Een paar zetten later kreeg een nieuwe kans, maar u raad het al, deze werd door mij ook niet op waarde geschat, want ik bood in wederzijds tijdnood remise aan. Dat werd in eerste instantie geweigerd, want we stonden met 3-1 voor. Toen duidelijk werd dat Rob de winst voor ons had veiliggesteld, bood mijn tegenstander remise aan, wat werd aangenomen. 

Gerard Bulthuis

Bord 3

Ik speelde met wit aan bord 3 tegen Jaap Melgers. Zoals mijn gewoonte is bij externe wedstrijden, opende ik weer met het London System. Dit geeft wit altijd aanvalskansen, maar zwart heeft zeker ook kansen om goed tegenspel te geven. Dat gebeurde in onze partij ook, toch wist ik een mooie aanval door het centrum op te zetten en uit een ingewikkelde stand de c-pion van zwart te veroveren. Daarna had ik een mooie aanvallende stand en had ik met het verbonden 3-tal pionnen op b-, c- en d-lijn op weg naar promotie kunnen gaan. Maar daar maakte ik een fout waardoor zwart de pion achterstand weer ongedaan kon maken en kreeg hij zelfs aanvalskansen. Het werd nog een moeilijke stelling met aanvalsmogelijkheden voor beiden, uiteindelijk een toren-met-pionnen eindspel waarin wit promotiekansen had, die door zwart knap gepareerd werden waarna ik zelfs nog moest uitkijken dat de tegenstander niet ging promoveren. Uiteindelijk werd – mede gezien de stand in de andere partijen –  tot remise besloten.

Ron Eveleens

Bord 4

Over het begin van de partij is niet zoveel te vertellen. Eerste zet van wit: Pf3, mijn antwoord: d5. Zet 15 gaf een ruiling van de a-pionnen, maar vervolgens wilde wit een aanval met beide paarden in het centrum. Dat mislukte. Na enige stukken afgeruild te hebben had wit een iets sterkere stelling. Ik ging op de afruiltoer op a8: alle torens eraf. Omdat mijn stelling nog steeds wat zwakker was, forceerde ik na enige zetten een ruiling van de dames. En na ook de zwarte lopers afgeruild te hebben, had wit een paard en vier pionnen en ik een loper en vier pionnen. Op gegeven moment verraste ik wit door mijn loper op d3 te krijgen en met behulp van pionnen het paard de doorgang naar mijn kant te beletten. Enige zetten later had ik de loper op f2 naast het witte paard op g2, en schoof ik een pion naar d3, schaak. Wit pakt met het paard, ik sla met de loper, wit pakt de loper. En mijn koning slaat de pion op c3. Bleven over: witte pionnen op b4 en g4, zwarte op b5 en g5. Mijn koning op c3, de witte koning op d3. Na enig rekenen kwam wit tot de conclusie dat ik eerder de overkant zou halen en gaf op.

Jaap van Beelen

Bord 5

Op 26 november uitwedstrijd tegen de Wageningen 2. Met wit kreeg ik na e4, c5 een Siciliaan voorgeschoteld waar zwart , na Pb1-c3 met a6 antwoordde. Ik koos voor een rustige aanpak daar ik het idee had dat hij dit vaker speelde. De partij bleef tot een zet of 15 in evenwicht. Zwart begon over de b lijn de druk op te voeren. Na …….b5-b4 volgde 16 axb4 cxb4. Wit antwoordde met Pe2xPd4gevolgd door Lf6xd4 met extra druk van Ld4 op b2. Wit miste op zet 19 daarna een opgelegde kans om de loper op d4 te kunnen ophalen met Pe2xd4, maar zag dit te laat en had (achteraf gezien) onnodig veel tijd gebruikt). Ik speelde Pe2-f4 om in een betere stelling op de konings vleugel de aanval in te zetten. Zwart dacht de aanval af te slaan door wits vooruit geschoven toren op f5 op te halen ten koste van twee zwarte stukken. Met nog maar 8 min. op de klok tegen 25 van zwart kon ik geforceerd de Dames afruilen en vervolgens nog een stuk, plus pion binnenhalen. In de mijn laatste 5min. had zwart op de klok nog 20 min. Naast mij een ijverige notulist (Arie dank hiervoor) die nu zag dat zwart veel tijd gebruikte. Nadat ik pionwinst over het hoofd zag die hij vervolgens wilde verdedigen, kwam zwart ook in tijdnood. In het eindspel met twee torens van zwart , Koning en drie pionnen en wit zijn lopers op d5 en e5 pionnen op c5,d4,e4,h2 en toren plus Koning haalde ik nog een pion op a5 op. Zwart met nog 2 min op klok liet een toren in staan en gaf vervolgens op.

Rob Leer

Bord 6

Met zwart mocht ik tegen Frank Pouels. Wij kwamen in een variant van de het Jabova London variant terecht. Vrij snel werden alle lichte stukken geruild waarna een zeer gesloten stelling ontstond. Na geruime tijd nadenken en zoeken na mogelijkheden om door te breken hebben wij besloten om het punt te delen. Bij de analyse bleek dit een juiste beslissing. De stelling zou, waarschijnlijk, volledig in elkaar zijn geschoven. Degen die dan probeert te forceren is vaak ook degene die verliest.

Arie van Surksum