Grootse overwinning Veenendaal 1 op HWP Sas van Gent (door Joost Offringa)
HWP Sas van Gent is de jojo van de KNSB-competitie. Te zwak voor de Meesterklasse, te sterk voor de eerste. En dus beginnen ze elke twee jaar consequent weer aan de cyclus van promoveren, om vervolgens hardhandig weer een treetje lager te worden gezet. Daarbij kun je Sas van Gent zien als een de facto Belgische exclave binnen ons mooie kikkerlandje, een doorzichtige zet van onze Zuiderburen om zich als een stel invasieve exoten over onze competitie te verspreiden. Nu staan er bij ons niet dezelfde strenge straffen op het verliezen van een Belg als van een Duitser, maar iedereen voelt wel aan: een nul pakken tegen een Belg, dat is eigenlijk not done.
De afstand naar Sas van Gent (retourtje ruim 400km) is natuurlijk al niet bepaald fijn te noemen, maar nog banger zijn we voor wat we daar zullen gaan aantreffen. Naast al die jonge Belgen prijken op de spelerslijst van HWP namelijk grote namen als Leenhouts en Ikonnikov, en het lijkt erop dat ze vooral aan de thuiswedstrijden meedoen. Zoals een filosofisch ingestelde teamgenoot puntig weet samen te vatten: HWP uit, GM op je snuit.
Dit alles betekent natuurlijk dat we maatregelen moeten nemen. Er wordt een huisje geboekt aan de Zeeuwse kust, en op vrijdag einde middag beginnen we aan ons trainingskamp. Al bij de inrichting van de koelkast moet er strategisch worden nagedacht; met een hulplijn van Rens wordt de ideale manier gevonden om zoveel mogelijk bierflesjes in de groentela kwijt te kunnen. Je voelt al aan: dit gaat een wilde avond worden. Rond 20:00 komt het eerste schaakbord tevoorschijn. Een kleine twee uur later volgt de switch naar een bord op een tv-scherm. Tegen half twee ’s nachts wordt de magische grens van de 2900 Lichess puzzelrating geslecht.
Wie voor de wedstrijd tegen Sas van Gent in Sas van Gent uitdenkt te komen komt bedrogen uit. Sas van Gent speelt namelijk niet in Sas van Gent maar in een buurthuis in Sluiskil. Twee minuten lopen van de enige Wok in Nederland waar John niet bij wil eten. Ook twee minuten lopen van het Gentkanaal met uitzicht op de industrie. Hier wordt geen PFAS gedumpt, heb ik me laten vertellen. Dat doen die ellendige Belgen verder upstream. Ondanks de overduidelijk aanwezige bedrijvigheid blijkt er geen economische ruimte te zijn voor frivole uitgaven. Geen consumptie.
Goed, dan de wedstrijd. Na meerdere afzeggingen zijn Glory en Johan bereid gevonden om in te vallen. Aan hen de taak om de GMs zo lang mogelijk af te houden. Dat mislukt helaas – Leenhouts en Ikonnikov zijn nergens te bekennen. Maar ook FMs Ruzhansky en Nemegeer weten onze dappere supersubs een leerzame middag te geven. Een minder verwachte tegenvaller is het verlies van Etienne tegen toekomstig FM Decrop. In een stelling waar weinig aan de hand is ziet onze IM een trucje over het hoofd, wat een pion kost. Etienne probeert de boel nog de compliceren, maar Decrop speelt het eindspel overtuigend uit.
Daarmee kunnen we het slechtnieuwsbulletin direct afsluiten, want in de uren die volgen laten de Veenendaalers, misschien wel geholpen door het trainingskamp, een stuk scherper spel zien dan de tegenstanders. Te beginnen het snelle punt van Jermo, die wel heel simpel een loper cadeau krijgt:
23.. Lxf3?? 24. Db3 en opgegeven.
Zoals wel vaker dit seizoen kiest Stefan voor een praktische opzet, schijnbaar zonder veel ambitie. Maar elke Veenendaaler weet dan al wat komen gaat: Stefan schuift zijn tegenstander met speels gemak van het bord. Een perfecte partij en een nog steeds perfecte score (5/5).
Ikzelf word behoorlijk gegaslight door Tijmen. Jij speelt tegen een invaller, simpel puntje, hoor ik hem zeggen. Mijn tegenstander lijkt me een jaar of 16 en speelt ongeveer evenveel zetten a tempo in de opening. Binnen de kortste keren sta ik zo’n drie kwartier achter en is mijn stelling lastig. Die jeugd van tegenwoordig kan alleen maar zetten uit hun hoofd leren, denk ik bij mezelf, hij gaat vanzelf slechte zetten doen. Het duurt een stuk langer dan ik had verwacht, maar uiteindelijk maakt mijn tegenstander inderdaad een fout waardoor ik een winnende mataanval op kan zetten. Mijn tegenstander heeft achteraf een verklaring waarom ik zo lang moest wachten: hij is een FM met een hogere (fide)rating dan ik.
Jasper weet hoe het is om omringd te zijn door Belgen: hij speelt namelijk ook mee in de Belgische competitie. Helaas heeft hij deze keer weinig aan die ervaring, want hij speelt tegen een van de weinige Nederlanders van HWP. De tegenstander benadrukt zijn Nederlanderschap met de Hollandse opening. Een man naar mijn hart. Het wordt een spannende partij met wisselende kansen, totdat Jasper weet toe te slaan met:
33. Dxc6! en vijf zetten later 1-0
Tijmen neemt zijn tegenstander mee naar zijn alternatieve universum waar de standaard schaakregels niet gelden. De computer blijft lang +2 geven, maar overal ziet Tijmen ‘het probleem niet’ en ‘kansen’. Ook een zo goed als winnende mataanval voor de tegenstander wordt door Tijmen weggewoven als ‘ook maar een idee’. Op een gegeven moment begint ook Stockfish te begrijpen dat we hier met een andersoortige man te maken hebben:
Op wits beste zet 44.Tc2 komt het beest met 44..Kb5! 45. Tf2 Ka4!!, om na 46. Dd1 doodleuk op a3 te pakken. Ik hoor Tijmen al zeggen: “Hoezo kan dit niet? Wat ga je doen dan?”
In plaats daarvan komt wit met 44.Tc1?? en geeft op na 44..Th4! Dameverlies na Dd4 en Th1 is niet meer te voorkomen.
John sust zijn tegenstander in slaap door vanaf het begin zoveel mogelijk stukken te ruilen. Als die eindelijk weer een beetje aan het wakker worden is blijkt het al te laat:
45. b4 Pe4 46. Pxa6 Pc3 47. Ke3! Pxa2 48. Kd2 en het paard op a2 is ten dode opgeschreven.
Mees speelt tegen de sterke Zouaghi. Die is in 4 jaar tijd meer dan 600 (!!) punten gestegen. Dat is een stuk meer dan mijn -50. De vorige keer was Mees’ opening prima en het eindspel een drama, nu precies andersom. Vrijwel direct komt Mees in grote problemen, maar hij ontsnapt op zijn tandvlees naar een ongelijke lopereindspel, wat op een haar na remise blijkt te zijn.
Na 66.Kf3! h3 67. Lf5! heeft zwart geen manier meer om verder te komen.
Dat bepaalt de eindstand op 6,5-3,5 voor ons. In een feestelijke opwelling na deze overwinning wordt een extra krat gehaald. Birra Moretti, omdat John naast de Wok in Sluiskil ook Heineken boycot. Het blijkt een vergissing, het krat komt niet op. Toch wordt het weer een wilde avond. Zelfs na drieën worden er in de slaapkamer van Et en Stefan nog schaakzetten gehoord.
