Door Kees van Heerikhuize
Op zaterdag 13 december ging Veenendaal 4 naar Nijmegen om de strijd aan te binden tegen UVS 3, een van de betere teams in onze klasse. Dat het een zware middag zou worden, bleek bij het zien van de opstelling van UVS 3. We hadden allemaal tegenstanders die een (soms zelfs veel) hogere rating hadden. Maar we zouden onze huid duur verkopen.
Met de senioren (Nico, Lodewijk, Mohamed en Kees) op de borden 1 t/m 4 en de jeugd (Raj, Ruben, Timothy en Wilmer) op de borden 5 t/m 8 begonnen we om twaalf uur aan de wedstrijd. Na een uur spelen was er op alle borden nog sprake van gelijke stellingen, alleen Ruben en Timothy hadden positioneel duidelijk voordeel. Toen we een uur verder waren hadden Raj en Wilmer het duidelijk moeilijk en ook Lodewijk liep somber rond; hij stond een pion achter.
Nog een uur later was de stand 3-2 voor UVS. Raj en Wilmer bleken inderdaad, ondanks goed tegenspel, niet opgewassen tegen hun ervaren tegenstanders. Daarentegen bleek onze debutant Mohamed duidelijk te sterk voor zijn tegenstander. In een duel, dat er vooral om ging wie de controle kreeg over het centrum, won Mohamed een kwaliteit en zijn tegenstander gaf op. Een prachtig debuut van Mohamed en de lach ging die middag niet meer van zijn gezicht.
Nico en Kees besloten ongeveer gelijktijdig dat er in hun partij niet meer dan remise in zat. Nico en zijn tegenstander speelden een ‘Hollandsachtige’ partij, waarbij ze zich allebei op onbekend terrein begaven, zeiden ze naar afloop. En met remise hadden beiden vrede. Kees speelde een Engelse partij, waarin het evenwicht eigenlijk nooit verstoord werd. Zelfs een “slightly better” kon er bij de computeranalyse na afloop niet af. En de remise na Dameruil was dan ook het logische gevolg.
Drie partijen waren nog bezig. Ruben stond op bord 6 duidelijk beter dan zijn tegenstander, Timothy op bord 7 en Lodewijk op bord 2 hadden het moeilijk. Helaas slaagde Ruben er niet in zijn voordeel uit te buiten en moest uiteindelijk berusten in remise. Het hing dus af van de wat Lodewijk en Timothy zouden doen. Laten we ze het zelf even vertellen.
Lodewijk: Ik speelde met zwart op bord twee. In het middenspel verloor ik een pion en het ging snel bergafwaarts. Op een gegeven moment maakte mijn koning in zijn eentje een rondje over het bord en had de tegenstander een mat in 1. Helaas voor hem had hij dit niet gezien. Ik ontkwam uit zijn schaakweb en vervolgens maakte hij een blunder door zijn paard te laten slaan en stond ik plots onterecht een stuk voor. Dat is erg sneu maar zo gaat dat schaken soms. Ik kon het gelukkig afmaken in het eindspel en tegenstander gaf het op.
Timothy: De opening ging best wel goed. Ik won een pion, die mijn tegenstander later weer terugwon. Maar hiermee stond ik wel voor in de ontwikkeling. Daardoor kon ik een aanval beginnen die mij best wel goed leek. Dat bleek niet te kloppen, want ik werd gedwongen mijn loper weg te geven voor een pion. Later leek het nog alsof ik ging winnen door promotie. Maar hij offerde zijn toren en kon zelf promoveren. Toen kon mijn tegenstander mij met dame en koning schaakmat zetten.
En zo werd het dus 4,5 tegen 3,5. Verdiend, maar toch.