Soms hè, soms wordt er wat van je gevraagd en denk je onmiddellijk dat het wel een prima idee is.. want wie wil er nou niet een kampioensverslag schrijven? Veenendaal 4 was promotie theoretisch al haast niet meer te ontgaan, maar zou bij een winst onverbiddelijk het kampioenschap in klasse 3D op haar naam schrijven dus dat was de doelstelling van de avond.. Ik zal de conclusie verklappen, het is de zes spelers gelukt, maar nu gaan we het wel eerst hebben over de manier waarop. Want daar valt meer dan genoeg over te zeggen.

Ik schets de situatie; ASV 4 was de directe tegenkandidaat van Veenendaal voor het kampioenschap dus mijn taak, naast het schrijven van een verslag, was met name deze zes borden in de gaten te houden. Bij winst van ASV met meer dan 4 bordpunten zou een 3-3 voor Veenendaal niet volstaan en was winst noodzakelijk. Bij een 4-2 van ASV en een 3-3 voor Veenendaal zou een beslissingswedstrijd de kampioen moeten bepalen.. daarmee kan bij de slotronde geen winnaar worden bepaald, maar volgt er nog een extra klassieke ronde. (Tijd voor een update van het reglement!) Maar bij winst van Veenendaal zou al het andere overbodig, dus waarom speculeren?!

Nou… laten we ons eerst maar even focussen op ASV 4, ze kwamen namelijk maar matig uit de startblokken. De spelers van Wageningen hadden goed ontbeten en de eerste zetten van meerdere spelers toonden duidelijk hun intentie: Veenendaal moest met de benen languit kampioen gaan worden en de titel van 3D moest en zou naar de Gelderse Vallei gaan. Op een van de borden werd maar liefst 3 pionnen in de opening soldaat gemaakt en ergens begin middenspel wist de speler van ASV zijn dame vakkundig in te laten sluiten, kortom Wageningen stond het feestje van Veenendaal toe. 

Tot zo ver mijn aandacht voor Wageningen, of ASV. Als Max na nog geen uur spelen naar je toe komt met als enige tekst: “sorry”, dan stop je. Want wat heeft het schrijven van je kampioensverslag voor zin als een speler het een goed idee vind om lang te rokeren… als zijn dame (ongedekt!) wordt aangevallen door een paard? En oprecht, mijn notities van de partijen is vanaf hier met een significante stap afgenomen, vanaf hier werd het toch alleen maar leven tussen hoop en vrees?!

Terug dan maar naar Wageningen, want kan iemand daar ondertussen schaaklessen gaan geven? De rollercoaster gaat namelijk ook daar keihard door. Van 3 pionnen voorsprong was geen sprake meer en de speler die een dame had gewonnen (voor weliswaar een toren en 2 lopers) vond het niet de moeite waard om een gratis loper in ruil daarvoor op te halen. Ineens was het tij gekeerd, want ook op andere borden was ASV met een opmars bezig. ASV leek genadeloos onze buren met lege handen naar huis te sturen. Moet Veenendaal dan echt zelf de boontjes gaan doppen?

Gelukkig, Jan wist zijn opening om te zetten in een pionnetje voorsprong. En 1 pion werd 2 pionnen en na het afruilen va de laatste kwaliteiten was promotie van een vrijpion onvermijdelijk, een keurig afgemaakte partij. Maar alle andere borden was zo ongelofelijk lastig in te schatten, dus hoe doet ASV het? Ineens staan ze daar 4-0 voor, project “snoep pionnen” werd vakkundig afgestraft en ook op 3 andere borden was plotseling het resultaat bekend. En ik wil de druk niet opvoeren, als je dan als kampioenskandidaat op 1-1 staat ga je toch leren van je fouten? Of hebben de spelers net als de Wageningse spelers schaakles nodig? Oh nee, laten we het gewoon spannend maken! Want wat is er nog mooier dan kampioen worden nadat je als team één dame weg hebt gegeven??? Vraag het Chris maar…

Ik heb al eerder gedreigd te stoppen met m’n verslag, maar mijn dilemma zit toch wel in wat er op het offer van een tweede dame volgde. Namelijk het verzoek van Stan of hij remise mocht aannemen. De vorige speler die geen remise mocht aannemen gaf pardoes een dame (en daarmee de partij) weg, konden we dan ook een derde dame ons permitteren? Gelukkig voor Veenendaal waren de dames bij Stan kort daarvoor al van het bord verdwenen, dus doorspelen was hier een relatief veilige optie. Niet heel veel later bleek dit overigens toch een pot remise te zijn. Nog een blik op Wageningen, met 1,5-2,5 achterstand was het toch wel erg wenselijk als ze de schaaklessen ter harte zouden nemen en die laatste twee bordpunten op hun naam zouden schrijven. Dan zou een 3-3 voor Veenendaal de play-offs betekenen en was promotie in ieder geval veilig gesteld.

En warempel, de overige twee spelers van Wageningen hadden inmiddels de winst in hun partij veiliggesteld en was het aan Gosse en Joas om toch op z’n minst de 1,5 punt voor de play-offs te gaan binnenharken? Gosse stond inmiddels ontzettend goed na een foute zet van zijn tegenstander, want in plaats van 23. … f5 te spelen en de optie te creëren om het paard terug te spelen was hier de zet van zwart 23. … Lh6. Met 24. g4 direct als beslissende zet voor wit tot gevolg.

Gosse had snel een overmacht aan kwaliteiten in de stelling van de tegenstander staan, maar ja, die genadeloze klok doet ook mee… Of wacht even, is deze klok nou partij aan het kiezen voor ASV? Na al enkele malen flink de klok te hebben ingedrukt blijft deze bij Gosse gewoon doorlopen. Heeft ASV het kampioenschap en daarmee de nieuwe klok zelf zo hard nodig? Gelukkig werd de klok vervangen door de arbiter, de stelling in rap tempo eenvoudiger voor Gosse en kon de belangrijke 2,5-2,5 worden genoteerd.

En dan Joas, die leek al een paar uur op een remise met hooguit een heel klein plusje te staan, maar welke speler had daar de langste adem? Tegen de tijd dat Gosse de triomftocht naar de bar mocht maken was daar de strijd zich ook vorm aan het geven. Beide spelers hadden 2 torens en een bataljon aan pionnen, maar een correcte doorgerekende afruil van de torens door Joas betekende een onhoudbare vrijpion en werd met de laatste partij van de avond het kampioenschap van de poule beslist. Veenendaal 4 won met 3,5-2,5 en trok na een seizoen van knokken aan het langste eind. Volgend seizoen nemen we wel zowel onze eigen klok mee naar een uitwedstrijd bij ASV als een setje reservedames 😉