Gisteren dan dus alweer de laatste wedstrijd van het knsb-seizoen.

Eigenlijk stond er niks meer op het spel, al wilden we nog best wel graag 3e worden in onze poule. Voor Vianen, de club waar ik zelf begin jaren 90 nog een seizoen speelde en de kans kreeg me te ontwikkelen tot FM, was helaas het doek al gevallen. Dat resulteerde in een wedstrijd van 8 tegen 8 want Joost en Jermo (ex-Vianen) kregen respectievelijk aan bord 8 en 10 een punt cadeau. Etienne zat dit keer op de reservebank, Luuk kon er dit keer niet bij zijn.

We begonnen dus met een 2-0 voorsprong. Stefan mocht het tegen Willy Hendriks opnemen om zo, ongeacht de uitslag, zijn 3e en laatste meesterresultaat te laten noteren. Nu alleen nog die felbegeerde rating…Huiskamervraag, wanneer verloor onze ‘robot’ Stefan voor het laatst een knsb partij (antwoord onderaan), dit seizoen met tot dan toe 8 uit 8 (waarvan 1 reglementair) onstuitbaar.

Een soort van voorwaarde was dat Ornett Stork na al die decennia wachten eindelijk een keer tegen mij mocht spelen. Bord 1 en 2 stonden daardoor dus op voorhand al vast.
Lars mocht zijn debuut maken(!), aanvankelijk gepland aan bord 7 werd het toch bord 9. Dat werd een lastig verhaal want hij moest tegen good-old Toon van Lanen. Die speelde zijn vertrouwde systeempje wat hij volgens mij al 50 jaar doet. Lars verloor na een lange strijd maar heeft zeker kansen gehad op meer (een halfje). Een goede leerschool, dat de 1e klasse iets anders is dan de 5e, dat komt vast goed in de toekomst.

Tijmen dus last-minute niet aan 9, maar aan 7, hij speelde met zwart tegen een invaller en won in mijn beleving vrij soepeltjes. Beter dan na zijn jetlag na Japan. Met een prachtige score van 6 uit 8 sloot hij een sterk seizoen af.

Jasper, naast Jermo onze andere nieuweling, sloot af met een soepel puntje en kwam door die twee laatste overwinningen toch nog uit op een 50% score in zijn eerste seizoen bij ons. Eigenlijk, zo bleek later op de dag, is Jaspers echte kwaliteit het tafelvoetbalspel. Het bleek een genot dat samen met hem te spelen.

Mees aan 5 kwam door een andere veteraan, Jan Selten, te kloppen middels vier overwinningen op rij toch nog op een fraaie score van 6 uit 9. Geen moment in gevaar geweest.

Matthijs aan 4, speelt de laatste tijd weer wat beter en haalde een heel verdienstelijke remise binnen tegen Dennis Kerstens, een sterke tegenstander.

John aan bord 3 had een lastige middag tegen Mark Agterberg, kon het uiteindelijk niet keepen maar heeft met 5.5 uit 9 een prima seizoen achter de rug.

Zelf zat ik aan 2 en wilde heel graag weer eens een vol punt noteren na een seizoen met veel de Sinterklaas uithangen. Toen ik hoorde dat het ook nog op een live bord moest was ik extra gemotiveerd. Het werd een scherpe pot die vrij correct was. In onderstaande stelling hoopte ik, juist vanwege een live-bord, dat Ornett Ta4 zou spelen. Kijk eerst zelf alvorens onder dit plaatje te kijken:

Dan had ik het fraaie

16. Dxa4 in gedachte…16…Dxa4 met vervolgens 17. Pc7+ Ke7 en 18. Lc5++. Helaas gebeurde dat niet maar de uitslag stond hoe dan ook wel vast, toch een fijne afsluiter!

Stefan dan, uiteindelijk een 0 in een lastige partij waarin Willy ook een systeempje speelde wat hij volgens mij al sinds mensenheugenis doet. Als ik het goed heb Bekker zijn eerste 0 sinds 4 november 2023(!!), still human after all.

Eindelijk kon er dus weer gedronken worden “op Bekkers nul!”. En gedronken werd er tijdens deze seizoensafsluiting waar wederom in Maranatha gegeten, en dus flink gedronken werd, want de uitspraken logen er niet om.
Een voorbeeld; onze barkeeper die tijdens het kaarten, ballenspel, na het halen van een bal zei “ik had er toch hard aangetrokken”. Waarop Mees droogjes iets opmerkte wat ik hier niet zal noteren. Niet elke lezer kan zoiets aan…of waarderen… Het werd een lange dag/avond met volop gezelligheid waar we rond 1:00 uur voldaan Maranatha verlieten.

Het was een genot om dit seizoen in een zo’n sfeervol en hecht team te spelen, de verwachting is dan ook dat we met “dit is een goed stel hoor” (zoals Theo Reitsma het in 1988 zei) verder zullen gaan komend seizoen!

Op naar volgend seizoen dus, hoewel …eerst moet er nog een Osbo-Cup (zaterdag 18 april) en een SOS-titel (vrijdag 24 april) binnengesleept worden, en dan misschien ook nog als klap op de vuurpijl een algeheel kampioenschap tussen de 4 kampioenen op zaterdag 13 juni. Wordt vervolgd!

(Erik van den Dikkenberg)

Veenendaal wint alsnog de titel “Leukste schaakclub van Nederland” (door John Cornelisse)
Enige tijd geleden werd er bij de schaakpodcast een lijst met leukste schaakclubs van Nederland besproken. Een beetje subjectieve lijst met de focus op de randstad. Dit weekend bleek wel weer dat Veenendaal eigenlijk de leukste schaakclub van Nederland is.
Het eerste speelde op 7 maart de achtste (zevende?) ronde in en tegen Blerick. Het succes van Sas van Gent werd herhaald en ook nu werd er weer een weekendje weg van gemaakt. Dit keer zaten we in een mooi huisje in het nabijgelegen Baarlo. Lars was er ook nog een paar dagen en boekte vervolgens met het tweede een soepel puntje.
Er stond nog wel wat op het spel deze wedstrijd. Blerick stond negende met 4 MP, wij hadden – met twee andere teams – één MP meer. Stefan kon nog een IM-norm halen, mar had nog wat titelhouders nodig. Gezien de degradatieperikelen wilde Blerick op voorhand niet meewerken. Daardoor waren we alleen maar gemotiveerder om deze wedstrijd te winnen.
Joost had mij op bord 1 gezet, ik begreep de opdracht en na anderhalf uur en achttien zetten stond de remise op het bord. Dat gaf mij de tijd om in het dorp – verder weinig te beleven – een uitsmijter en een eerste biertje te scoren. Bij terugkeer had Dikkie ook remise gespeeld en werd het doel om het vat bier leeg te krijgen.
De uitslagen bleven binnendruppelen en aan het eind van de middag was het vat bier inderdaad leeg en stond het ondertussen 4-4. Alleen Matthijs en Mees waren nog bezig.
Matthijs speelde tegen de sterke IM Becker – niet te verwarren met onze Bekker, want die won uiteraard gewoon weer. Matthijs speelde een goede partij en bereikte een mooie remise. Mees had ondertussen een dame-eindspel met drie pionnen tegen één. Dat zal toch wel gewonnen zijn?
Iedereen is nog wel tien jaar ouder geworden want Mees gaf nog even zijn dame weg, maar gelukkig zag zijn tegenstander het niet. Even later won Mees alsnog en was de overwinning binnen. Het bleef nog lang onrustig in Baarlo en in de vroege ochtend is zelfs de crypto nog opgelost.