Na vorig jaar een fraai kampioenschap binnen te hebben gehaald, wanneer wonnen we niet (?), begonnen we ook dit seizoen in de hoofdklasse met een overwinning, in en tegen Bennekom.
Afgelopen donderdag dan de tweede wedstrijd, thuis tegen Ede.

Het was al snel duidelijk dat het een spannende wedstrijd leek te gaan worden. John aan bord 1 had al vrij snel een lekkere stelling met zwart met zijn favoriete “Caro-kruk” zoals ik het altijd noem maar bij Janco ging er een volle toren af waar de compensatie erg onduidelijk was. Op meerdere borden viel er verder nog weinig van te zeggen.

Ineens ging het vrij hard bij John en stond het al heel rap 1-0. Janco kon het inderdaad niet houden en zo werd het 1-1. Zelf had ik inmiddels een prettige plus en was dat in mijn beleving ook naast mij bij Lars het geval. Pim had een pionnetje minder maar actief spel, datzelfde was bij Harm eigenlijk het geval. Olaf had na de opening ogenschijnlijk een enorm overwicht op de zwarte velden. Luuk verbruikte zoals vaak veel tijd maar leek een duidelijke plus te hebben. Zag er dus goed uit allemaal.
Echter, Olaf verloor een aantal pionnen nadat hij het initiatief kwijt was en de tegenstander van Harm wist het initiatief van Harm in te dammen en zo gingen die twee partijen ineens verloren. Terwijl Lars inmiddels terecht gedecideerd een remisebod had afgeslagen in een prettig met ruimtevoordeel ogende stelling en zijn plus wist te verzilveren in een eindspel met beiden toren en paard en stond het dus ineens 2-3 voor Ede. Luuk stond nog altijd fantastisch en zelf stond ik inmiddels ook huizenhoog gewonnen, maar om daadwerkelijk een teamoverwinning binnen te slepen moest Pim nog wel iets scoren die avond. Bij Luuk ging het mede door continu in tijdnood niet eenvoudig en de tegenstander was meer bezig met zich druk maken of er al dan niet genoteerd moest worden dan met schaken leek het en dat is voor de tegenstander, in dit geval Luuk niet prettig wanneer je tegenstander maar blijft ouwehoeren terwijl jij met weinig tijd op de klok je wilt kunnen concentreren.

Zelf was ik met veel plezier de overwinning rustig aan het binnen harken toen mijn tegenstander in tijdnood ook nog een toren cadeau gaf. Een Kasparov-achtige blik van mijn kant op die zet was voldoende voor hem om mij de hand te schudden: 3-3.

Pim was inmiddels lekker op aanval aan het spelen en het feit dat hij rustig bleef noteren met 1.5 minuut op de klok kon ik niet langer aanzien. Zijn notitiebiljet en pen werd zodoende door iemand op een gegeven moment inmiddels maar op een naastgelegen stoel geschoven. Zijn tegenstander blunderde inmiddels meen ik ook een volle toren en zo won Pim en stonde we 4-3 voor. Vervolgens won Luuk ook nog nadat zijn tegenstander nog een tijdje over dat noteren bezig was en was het feest compleet: 5-3 en we konden nadat nog een paar Edenaren het over noteren bleven hebben (voor mij onbegrijpelijk want ik gooi die notatie toch vaak onmiddellijk weg na afloop of verbrandt ze ritueel na een k*tpartij) en wij inmiddels druk aan het opruimen waren, vervolgens eindelijk naar beneden om dit in het café met de nodige goudgele kletsers te vieren. Uiteindelijk rond 2:30 uur taaiden de laatsten voldaan af naar huis! De 27e mogen we weer thuis, tegen Mook. Komt dat zien, we gaan verder met onze titeljacht, dat gaat weer een spektakelstuk worden mensen!