Na een lange winterstop was het eindelijk weer tijd voor een nieuwe KNSB-ronde. Dit keer mocht VSV1 uit tegen CSV. Zij hebben een locatie recht tegenover station Capelle Schollevaar (waarom bestaat er eigenlijk geen station Capelle aan de IJssel?) en dus was het plan om een keer met de trein te gaan. De Veenendalers vonden twee minuten overstaptijd in Utrecht wat te tricky en gingen toch met de auto. Et, Tijmen en ik stapten wel in Utrecht in de trein en na een soepele reis waren we ruim op tijd in Capelle en stonden we voor een dichte deur. Blijkbaar was de ingang aan de achterkant. De rest, inclusief supporter Nico, kwam niet veel later binnen. Een ruime speelzaal met grote tafels per bord en genoeg plek om rond te lopen. Verder was de locatie vrij deprimerend en uitgestorven.

Na de smadelijke en ook wat ongelukkige nederlaag tegen Arnhem in de vorige ronde mochten we het dit keer opnemen tegen…. Arnhem?! Wat is dit, een poging tot revanche? Vonden beide teams het zo gezellig met elkaar dat ze op herhaling gingen? Maar nee, Arnhem is zo’n grote schaakstad dat er meerdere verenigingen uit dezelfde stad bij ons in de poule zitten. Wellicht zou een symbolische revanche dan toch mogelijk zijn…

De schrijver van dit verslag wist zonder al te veel bombarie onder het vorige verslag uit te komen. Ik heb overigens niemand horen klagen dat ik een verslag moest schrijven. Dit is wellicht mede te danken aan het feit dat ik in een drukke verhuizing zit, net als 3! Teamgenoten. Is dat een record voor een knsb team? Laten we er nog een paar proberen te verbreken dit seizoen. Na afloop kregen we overigens door dat Mees (onze sterspeler) van GM Friso Nijboer won, een puike prestatie! Gefeliciteerd met deze scalp! A fijn, nu het verslag, want ikzelf was binnen anderhalf uur klaar.

Sinds een paar jaar hebben we de traditie om van de laatste KNSB-uitwedstrijd een feestje te maken. Al vroeg in het jaar boekten we dus een villa voor een weekendje in Hillegom voor de laatste wedstrijd tegen Kennemer Combinatie 2. Toen waren we nog in de veronderstelling dat dat een match zou zijn waar waarschijnlijk niet veel op het spel zou staan. Zowel wij als het team van KC behoren tot de sterke middenmoters die in een goed seizoen zelfs outsiders kunnen zijn voor de titel in de 2^e klasse. Grote kans dus dat die laatste ronde een mooie gelegenheid was om een heel weekend te feesten. Dit seizoen liep het alleen allemaal anders. Elke ronde was weer strijden, nagelbijten en helaas vaak de uiteindelijke hartverzakking en een 4.5-3.5 nederlaag. In dit unieke seizoen waarin een versterkte degradatie plaatsvond leek de degradatie onafwendbaar…