Vandaag, 14 januari, werd in De Burcht het basisschoolschaken voor de kinderen van groep 6 t/m 8 gehouden. In totaal deden er 22 teams van 11 scholen mee om de prijzen en de hele middag was het erg spannend wie er als winnaar uit de bus zou komen. De kinderen van Van Leersumschool 2 mochten na 5 rondes schaken zich kampioen noemen en namen de grootste beker in ontvangst. De plekken 2 en 3 (die ook een plek in de regionale finales betekend) werden veroverd door respectievelijk De Burcht 2 en De Burcht 1.
Op dertien december hebben we met z’n allen heftig geschaakt. De dag is onder ons veel bespraakt. En om een beetje in de feestsferen te blijven. Is het vast niet gek om er een gedichtje bij te schrijven.
De start van de ronde was allesbehalve vloeiend. Hoe dit gebeurde was best boeiend. Iedereen was op tijd van huis weggegaan, En toch hebben de klokken 10 minuten zonder spel aangestaan. Het begon toen Janco en ik in de auto naar Apeldoorn werden gebeld, Want Marc had zich niet gemeld. “Die jongen die ligt vast weer zijn roes uit te slapen!” riep Rens. Tja, want die Marc dat is een bijzonder mens. We dachten, die ligt nog te slapen of met Suzan en Freek mee te gillen. Maar wat bleek? Hij zat gewoon in de trein te chillen. Marc was dus echt van plan om op tijd te komen Zolang de NS hem hierin niet ging dwarsbomen.
Janco en ik waren zo erg op tijd, dat ik zei, met mn grote bek: “Wij gaan nog even naar de Mac”. Na 2 hamburgers te hebben gegeten Kwamen we er daar achter dat er 2 plekken “denkcentrum Apeldoorn” heten. Helaas was het toen al 1 uur, Dus was de rest aardig overstuur. Wij moesten nog een kwartier karten En het blijkt dat je met 3 van de 8 man helemaal geen partij mag starten. De hoop was dus op Marc en Mars berust, En voor Marcella is op tijd komen altijd een must. Ze was er helemaal klaar voor om haar tegenstander te slopen, Maar ook zij was naar de verkeerde sporthal gelopen. Toen Janco en ik een kwartier te laat aan gekomen waren, Was het eindelijk tijd om naar stukjes hout te staren.
Toen ik net mn opening op het bord had, keek ik opzij. Chris stond op, want zijn partij was al voorbij. Hij had zijn tegenstander in 20 minuten genekt En 2 keer zijn queen gesackt. Nadat zijn tegenstander op briljante wijze een toren achter stond, Was zijn stelling pure stront, En kwam er aarzelend “ik geef op” uit zijn mond. Chris besloot dus meteen af te haken, Want hij wilde even alleen zijn, met alle mensen die wel kunnen schaken.
Gespeeld: Qxg5!!, Rf3, Nc3!!, Rxf3, Qxg3!!
Marcella bedacht: “als ik voor een doodsaaie partij ga, Dan valt het vast niet op dat ik 45 minuten achter sta!” Maarja, als er dan wel een tactiek op het bord komt, Word je meteen keihard gepompt.
Max had de sicilian defence open pelican and sveshnikov, retreat variation pas nog uit zijn hoofd geleerd, Maar blunderde meteen een pion, dus was het misschien toch verleerd. Na 13 zetten verloor hij niet alleen een pion maar ook een stuk, en was zijn hele stelling ruk. Toch bleek hij aan winnende hand na een aanval op de koningskant. zijn tegenstander dacht: zon dame ervoor, das zat. Maar miste daarbij een back rank mat. Max was niet geïnteresseerd in winnen, Dus ging zijn g pion pinnen. Max ging van +17 naar -5 in één zet, Maar zijn tegenstander had in winnende stellingen ook geen pret. Hij blunderde liever opnieuw zijn koningin, Helaas vond max nu wel de win.
Janco’s tactiek was snel en tricky spel, Want: “ach, mijn tegenstander blundert vast wel” Hij speelde de Dubov Italiaans, wat zeker tricky is. Maar als je dit zelf ook nooit doorgekeken hebt gaat het snel mis. Op zet 12 staat het -1.5, en heeft zijn tegenstander een uur meer. En toch denkt hij “ach die blundert wel een keer”. Van zet 15 tot 35 speelt Janco met een minuut of 2 op zijn klok. En waren wij als toeschouwers aardig in shock. De zetten waren een stuk preciezer als ervoor, Waardoor zijn tegenstander keihard verloor. Onze gezamenlijke conclusie hieruit: Het gaat fout als Janco zijn brein gebruikt.
Na een middagje over hout na te hebben gedacht, En verrassend genoeg niemand is gevlagd. Het resultaat was 5.5/8, Heel veel meer hadden we niet verwacht. Nogmaals sorry KNSB, het te laat komen was totale overmacht, Hopelijk heeft dit geen bierteam ban opgebracht.
Het nieuwe jaar is nauwelijks begonnen of we hebben al een winnaar in onze gelederen.
Op zaterdag 3 januari won Joas Meijer het Tinnen Soldaat Toernooi van De Cirkel in Ede. In de topgroep was hij met 5 uit 5 overduidelijk de beste speler. Hij versloeg o.a. de sterke Cirkelspelers Bram Feenstra en Joas Achterstraat.
Met deze overwinning treedt Joas in de voetsporen van Tijmen Kampman en Matthijs van Dodeweerd die het Tinnen Soldaat Toernooi in het verleden ook wisten te winnen.
Er waren nog meer Veenendaalse spelers die in de prijzen vielen. Ruben Meijer wilde niet onderdoen voor zijn broer en won de C-groep, terwijl Tex van den Brink in deze groep de derde prijs wist te behalen
Ronde drie alweer, de tweede thuiswedstrijd en de eerste keer dit seizoen op de gebruikelijke locatie. Onze tegenstander, Oud Zuylen 3, staat op plek vier en wij op drie dus winst zou deze positie verstevigen. Tot nu toe gaan we eigenlijk best goed in de vijfde klasse, die toch wel sterker bezet is dan veel mensen denken. Het zou dus weer een mooie spannende schaakmiddag worden.
De wedstrijd begon voor mij al ver voordat we de klokken startten. Na een voorbereiding voor het hele team te hebben gemaakt en te hebben overlegd over welke spelers ermee gingen spelen in team 2 en wie er bij team 3 bleef, waren we ready. Zowel team 2 als team 3 moesten tegen de sterkste op rating in hun poule, dus het beloofden pittige wedstrijden te worden. Team 3 zou daarnaast zelfs aantreden met 3 vrouwen! Dat lijkt mij een record in de VSV geschiedenis.
