Categoriearchief: Externe competitie

Bennekom 2 – V.S.V. 2

In plaats van de beroemde en veel gelezen verslagen van onze vaste teamjournalist Ricus nu eens een blik van ieder persoonlijk op zijn partij.

Veel leesplezier

Bord 1 Ron Eveleens

Ondanks een communicatiefoutje waardoor we niet goed wisten wie met wie ging meerijden, zaten we toch keurig om 8 uur in Bennekom achter de borden.

Ron trof aan bord 1 in Teun Alting een tegenstander die 100 ratingpunten meer had maar dat was in de partij niet echt te merken. Alting werd goed onder druk gezet met een opgerukte h-pion en een sterk paard en toen de tegenaanval niet goed werd uitgevoerd kon Ron zijn toren op de achterste lijn krijgen zodat een mat op h8 niet meer kon worden voorkomen.

Bord 2 Gerard Bulthuis

Aangezien ik in die twee weken geen schaakstuk had aangeraakt, besloot ik deze avond een rustige opening te spelen. Na 5 zetten meende ik een combinatie te hebben, waarmee ik een kwaliteit zou kunnen winnen. Aangezien ik het niet vertrouwde (en dat bleek bij analyse thuis terecht) heb ik een andere zet gespeeld.

Kort na de opening won ik door een penning een pion. Daar heb ik niet lang plezier van gehad. Een paar zetten later gaf ik die pion onbedoeld weer terug. Had – achteraf – gewoon de zet moeten spelen die als eerste in me opkwam, maar deed wat anders. Op zijn beurt durfde mijn tegenstander het niet aan om een pion te winnen, omdat dan de a en b-lijn open zouden komen en ik met mijn toren en dame toegang zou krijgen tot zijn koning. Daarna had wit in het resterende deel steeds de dreiging om een stuk tegen twee pionnen te offeren. Bij analyse bleek dat hij daar niks aan had, omdat alles bij mij goed verdedigd stond.

Nadat mijn tegenstander zijn sterke loper voor een paard had geruild, vond ik het een goed moment om remise aan te bieden (we stonden op dat moment met 3-1 voor). Na enig nadenken werd dit aanbod geaccepteerd.

Bord 3 Jaap van Beelen

De partij begint rustig na een opening van mij op c4. Maar in de tiende zet komen de dames op de b-lijn tegenover elkaar te staan. Ik wacht af, doe een tussenzet en laat mijn tegenspeler de afruil doen. Hierdoor krijg ik een open a-lijn en op b3 een dubbelpion die uiteindelijk meedoet in de overwinning.

We blijven vervolgens het ene na het andere stuk afruilen, waarbij de voor mijn pion op b-3 gevaarlijke witte loper ook verdwijnt. We hebben elk nog zeven pionnen. Als de laatste twee torens tegenover elkaar komen laat ik opnieuw zwart afruilen zodat een pion van mij op d3 komt en de doorgang voor de zwarte koning verspert. Maar mijn koning kan wel binnendringen en bereikt de overkant om daar aan het opruimwerk te beginnen op de koningsvleugel. Dat levert uiteindelijk één pion voordeel voor mij op, maar wel een koning die de zwarte koning steeds verder richting de a-lijn weet te verdrijven. Bij een laatste poging door het offer van een pion op a4 een doorgang te verkrijgen kan schuif ik de pion op b2 door, kan zwart de a-pion niet pakken en verdedigt hij weer op b6 zijn laatste pionnen. Maar met a5 schaak verdrijf ik hem en is de keuze: a5 slaan of wijken, en in beide gevallen vallen zijn pionnen en heb ik er drie over, of opgeven. Hij geeft op. Ik zie nog wel alternatieven maar deze lijkt me de mooiste.

Bord 4 Rob Leer

Op bord 4 kwam Rob beroerd uit de opening en kwam zwaar onder druk te staan in het middenspel. Wit begon met het opzetten van een sterke aanval,  die echter doodliep na afruil van zijn goede lopers tegen de twee passieve lopers van zwart. Het span zwarte paarden neutraliseerde de witte aanval en op voorstel van Rob werd besloten tot remise. (stand nu op 1-2 voor VSV)

Bord 5 Arie van Surksum

Al snel na de start van de partij werd duidelijk dat we allebei een soort van fort aan het bouwen waren. De stelling zo dicht mogelijk houden en afwachten of de ander ongeduldig wordt of een foutje maakt. Na het één en ander afgeruild te hebben bleef het er erg remiseachtig uitzien en hebben we de punt gedeeld. In de analyse, met ondersteuning van een aantal ander schakers, bleek er inderdaad niet veel meer in te zitten en was remise dus een terechte uitslag.

Bord 6 Ricus Goossens

Mijn partij begon heel rustig. Mijn tegenstander en ik lieten elkaar rustig ontwikkelen en we gingen het middenspel in met respectievelijk een paard en een loper minder. Verderop in de partij merkte ik dat mijn tegenstander mij het initiatief liet en er volgde een lange tijd van duwen en trekken om een klein voordeeltje. Ik kreeg dat in de vorm van een open d lijn, waarna ik een pion kon winnen. Mijn tegenstander ging veel tijd verbruiken, maar kwam plotseling, in grote tijdnood, met een dreigende mat in 1, waarna ik nog heel erg op moest passen niet mat te gaan of materiaal te verliezen. Ik kon nog een pion winnen, maar dat maakte het er niet makkelijker op. Het was bijna half 12, wij waren de enigen die nog speelden en mijn tegenstander bood herhaling van zetten met schaak aan. Nadat ik van Arie gehoord had dat we al gewonnen hadden bood ik remise aan, wat mijn tegenstander direct  aannam. Ik had op dat moment even de winnende voortzetting gemist en vond dat mijn jonge tegenstander met zijn goede spel de remise wel verdiend had.

Winterswijk een maatje te groot voor Veenendaal 2.

Door Kees van Heerikhuize

Op zaterdag 17 december kwam Veenendaal 2 een tegenstander tegen waar we het vorige seizoen twee keer tegen moesten spelen. Onder leiding van Mister Winterswijk, good-old Henk ten Brinke, kwam Winterswijk 3 op bezoek. Misschien wel het sterkste team uit ons klasse en nog steeds ongeslagen. Wij misten Luuk de Man, die al weer moest invallen in het eerste team; maar gelukkig hadden we in Jan van der Sleen een goede vervanger.

Lees verder Winterswijk een maatje te groot voor Veenendaal 2.

V.S.V. 2 – Tornado 1

Op 8 december kwam Tornado 1 bij ons op bezoek. Er was goed nieuws te melden, want Rob van Oosterom speelde weer mee. Welkom terug Rob!

In het eerste uur gebeurde er niet zo veel. Iedereen had gerokeerd, hier en daar was wat geslagen en de stellingen werden wat ingewikkelder. Plotseling sloeg bij de partij van Rob de vlam in de pan: zijn dame werd geslagen en even later moest hij opgeven. Even later moest Jaap capituleren en stonden wij met 0-2 achter. Kees stond op dat moment een pion achter en had een wat mindere stelling, maar toen zijn tegenstander het juiste winstplan niet vond kon Kees de pion terugveroveren en graag een remise aanbod aannemen: 1 / 2 – 2 1 / 2. Vervolgens deed Gerard op bord 1 een tactisch remise aanbod ( hij had eerst gekeken hoe Ron en ik ervoor stonden ) en toen stond het 1-3. Ron was goed bezig en kon zijn partij in winst omzetten en toen was alleen ik nog bezig. Mijn tegenstander dacht een pion te winnen, maar  opende daarbij de b-lijn, waar ik mooi gebruik van kon maken. Doordat zijn stukken een beetje ongelukkig stonden kon ik een loper winnen en vervolgens zijn laatste toren afruilen en toen werd het 1 paard tegen 2 samenwerkende paarden. Al zijn pionnen gingen eraf en ik hield er 3 over. Vervolgens viel ook nog zijn laatste paard en won ik de partij. Mijn tegenstander zag er geen heil meer in met een koning tegen 2 paarden en 3 pionnen door te spelen en zo was alles nog goed afgelopen met een 3-3 score tegen een sterke tegenstander.

Ricus.

De reis en de wedstrijd

Door Gunie du Chatinier

Zoals al uit het vorige verhaal bleek zijn we niet bepaald als een hecht team afgereisd naar Leeuwarden. Op vrijdag een deel met de auto en een deel met de trein en op zaterdag een deel met twee auto’s. De eerste auto vanuit Veenendaal en de tweede auto vanuit Amersfoort met mij en Tijmen. Sommigen waren ongerust of we wel genoeg gespreksonderwerpen hadden gedurende de rit van circa 1.45 uur. Maar ik kan iedereen geruststellen: we hebben ons geen moment verveeld. Een greep uit de besproken onderwerpen: twee-eiige tweelingen in Japan, schakende broers (we hebben er beiden twee), familie, diverse teamgenoten, boosheid en het wel/niet uiten daarvan, alcoholisme, werk en banen, eetgewoonten en nog wat futielere thema’s.

Lees verder De reis en de wedstrijd

Veenendaal 2 wint met 7 – 1 in Arnhem

Door Kees van Heerikhuize

In Arnhem begint de victorie! Na twee nederlagen wist Veenendaal 2 in Arnhem de eerste
overwinning van dit seizoen te behalen. Tegen ASV 7 werd het maar liefst 7 – 1. Helemaal zonder slag of stoot en met hier en daar wat geluk ging dat niet, maar dat hoort nu eenmaal bij het schaken. Er speelden nog twee ASV-teams thuis, dus het was gezellig druk in de speelzaal.

Na ruim een uur spelen viel er nog weinig te zeggen. Lars en Rob stonden wat beter, maar Lodewijk en Piet keken met enige zorg naar hun borden. Verder leek de zaak aardig in evenwicht. Ineens ging het snel. Lars wist zijn partij te winnen. Valt weinig over te zeggen zei hij, “pion voorsprong en verder gewoon uitspelen”. Maar goed het punt telde. Rob had ook een pion meer en nadat al het grote materiaal van het bord was verdwenen, rukte hij met zijn pionnen op de koningsvleugel onweerstaanbaar op, de Arnhemse teamcaptain tot overgave dwingend. Ook Rob vond na afloop dat het een kwestie was van “gewoon effe de zaak netjes afwerken”.

Ondertussen kreeg ik een geweldige aanval te verduren en toen de kruitdampen opgetrokken waren, werd het een eindspel van twee torens tegen een toren en een loper. Maar wat voor een loper. Mijn tegenstander ging op pionnenjacht en liep in een vorkje: schaak met een aanval op de toren. Ik stond ondertussen echter drie pionnen achter, dus ik bood remise aan, maar mijn tegenstander weigerde. Twee zetten laten weer een vork en daar ging zijn andere toren. En het ‘gelukkige punt’ naar Veenendaal. 3 – 0 voor wat een weelde!!

Voor Jaap-Hille was dit het signaal om remise aan te bieden. In een gelijkwaardige stelling hadden beide spelers nog maar zo’n 15 minuten bedenktijd voor 20 zetten. Beiden hadden vrede met de puntendeling. Ondertussen speelde Piet een moeizame partij, waarbij de tegenstander zijn koning aardig in de tang had, maar de winst niet wist te vinden. Ook hier werd het remise. Nog drie partijen te gaan.

Lodewijk was er in geslaagd de partij te doen kantelen. Weliswaar had hij een pion minder, maar zijn dame was de vijandelijke stelling binnengedrongen, gesteund door een toren. Toen zijn opponent besloot zijn dame te offeren voor de toren, was het verder een kwestie van zorgvuldig uitspelen en zijn tegenstander keurig mat te zetten. Op bord 1 had Jan van Laar een lastige middag. Zijn tegenstander wist op een gegeven moment Jan zijn dame te veroveren en het werd een eindspel van een dame tegen een toren en een paard. Dit werd door Jan keurig afgehandeld en net op het moment dat je denkt dat het remise wordt, loopt zijn tegenstander in vork en verliest zijn dame en de partij.

En toen was het wachten op Gerard. In een verder volledig verlaten speelzaal, speelden hij en zijn tegenstander onverstoorbaar hun partij. Een remise aanbod van Gerard (hij zag ons allemaal wachten) werd afgeslagen. De tegenstander wilde nog wat proberen en dat werd hem fataal. Na 92 zetten schudde hij de hand van Gerard ten teken van overgave.

Het werd een mooie terugreis!!

Lees verder Veenendaal 2 wint met 7 – 1 in Arnhem