Grootse overwinning Veenendaal 1 op HWP Sas van Gent (door Joost Offringa)

HWP Sas van Gent is de jojo van de KNSB-competitie. Te zwak voor de Meesterklasse, te sterk voor de eerste. En dus beginnen ze elke twee jaar consequent weer aan de cyclus van promoveren, om vervolgens hardhandig weer een treetje lager te worden gezet. Daarbij kun je Sas van Gent zien als een de facto Belgische exclave binnen ons mooie kikkerlandje, een doorzichtige zet van onze Zuiderburen om zich als een stel invasieve exoten over onze competitie te verspreiden. Nu staan er bij ons niet dezelfde strenge straffen op het verliezen van een Belg als van een Duitser, maar iedereen voelt wel aan: een nul pakken tegen een Belg, dat is eigenlijk not done. 

De afstand naar Sas van Gent (retourtje ruim 400km) is natuurlijk al niet bepaald fijn te noemen, maar nog banger zijn we voor wat we daar zullen gaan aantreffen. Naast al die jonge Belgen prijken op de spelerslijst van HWP namelijk grote namen als Leenhouts en Ikonnikov, en het lijkt erop dat ze vooral aan de thuiswedstrijden meedoen. Zoals een filosofisch ingestelde teamgenoot puntig weet samen te vatten: HWP uit, GM op je snuit.  

Dit alles betekent natuurlijk dat we maatregelen moeten nemen. Er wordt een huisje geboekt aan de Zeeuwse kust, en op vrijdag einde middag beginnen we aan ons trainingskamp. Al bij de inrichting van de koelkast moet er strategisch worden nagedacht; met een hulplijn van Rens wordt de ideale manier gevonden om zoveel mogelijk bierflesjes in de groentela kwijt te kunnen. Je voelt al aan: dit gaat een wilde avond worden. Rond 20:00 komt het eerste schaakbord tevoorschijn. Een kleine twee uur later volgt de switch naar een bord op een tv-scherm. Tegen half twee ’s nachts wordt de magische grens van de 2900 Lichess puzzelrating geslecht.